Σημεία της ομιλίας του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας και Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Μίλτου Ζαμπάρα, στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την κύρωση της Σύμβασης που αφορά την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης
Ο Μίλτος Ζαμπάρας ξεκίνησε την τοποθέτησή του αναδεικνύοντας τις διαρκείς μετατοπίσεις και την ασυνέπεια των ενεργειακών επιλογών της κυβέρνησης, επισημαίνοντας ότι η ενεργειακή πολιτική της Νέας Δημοκρατίας χαρακτηρίζεται από καιροσκοπισμό, έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνιακή διαχείριση αντί για ουσιαστικές λύσεις.
Όπως τόνισε, ο ενεργειακός καιροσκοπισμός της κυβέρνησης ξεκίνησε με τη βίαιη και άναρχη απολιγνιτοποίηση, η οποία παρουσιάστηκε ως δήθεν γρήγορη απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Στην πράξη όμως, η επιλογή αυτή οδήγησε τη χώρα σε ακόμη μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα, αυξάνοντας το ενεργειακό κόστος και περιορίζοντας την ενεργειακή αυτονομία της Ελλάδας.
Στη συνέχεια, όπως υπογράμμισε, η κυβέρνηση επιχείρησε μια στροφή προς την πράσινη ανάπτυξη χωρίς κανέναν ουσιαστικό σχεδιασμό, οδηγώντας σε:
• άναρχη και ανεξέλεγκτη ανάπτυξη έργων ΑΠΕ,
• απουσία χωροταξικού σχεδιασμού,
• υπονόμευση των έργων αυτοπαραγωγής και αυτοκατανάλωσης,
• συγκέντρωση της παραγωγής «πράσινης» ενέργειας σε λίγους μεγάλους ενεργειακούς ομίλους.
Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, όπως επισήμανε, είναι να φτάνουμε σήμερα στο παράδοξο να πετάμε πράσινη ενέργεια, ενώ ταυτόχρονα οι πολίτες και οι επιχειρήσεις πληρώνουν από τις υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη.
Ο Μίλτος Ζαμπάρας υπογράμμισε ότι πλέον η κυβέρνηση πραγματοποιεί μια ακόμη θεαματική στροφή 180 μοιρών, επιστρέφοντας ξανά στα ορυκτά καύσιμα και παρουσιάζοντας ως «εθνική επιτυχία».
Παράλληλα, ο Μίλτος Ζαμπάρας ανέδειξε και τις σοβαρές εθνικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις που εγείρονται από την παράγραφο 3 του άρθρου 30 της σύμβασης, η οποία προβλέπει ότι σε περίπτωση μελλοντικής οριοθέτησης ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδας με γειτονικά κράτη, η συμβατική περιοχή μπορεί να τροποποιηθεί και τμήμα της να παύσει να αποτελεί μέρος της μίσθωσης. Όπως επισήμανε, η πρόβλεψη αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα, γεγονός που εγείρει προβληματισμούς για δυνητικές πιέσεις ή περιορισμούς στη διαχείριση εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Ο κ. Ζαμπάρας αμφισβήτησε ευθέως την κυβερνητική ρητορική περί γεωστρατηγικής επιτυχίας, τονίζοντας ότι:
• οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης είναι επικοινωνιακά κατασκευάσματα χωρίς πραγματική βάση,
• καμία ιδιωτική εταιρεία δεν πρόκειται να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας,
• η επίκληση γεωστρατηγικών πλεονεκτημάτων λειτουργεί ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα με προεκλογικά χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος στον συνολικό απολογισμό της ενεργειακής πολιτικής της κυβέρνησης, ο Μίλτος Ζαμπάρας τόνισε ότι το αποτέλεσμα των επιλογών της είναι:
• ακριβή ενέργεια για νοικοκυριά και επιχειρήσεις,
• ενεργειακή ανασφάλεια για τη χώρα,
• ενεργειακή φτώχεια για χιλιάδες πολίτες,
• επιχειρήσεις που δυσκολεύονται να παραμείνουν βιώσιμες,
• και υπερκέρδη για τους μεγάλους ενεργειακούς ομίλους.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Ζαμπάρας υπογράμμισε:
«Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, η χώρα δεν χρειάζεται ενεργειακές πολιτικές που αλλάζουν κάθε δύο χρόνια ανάλογα με τις συγκυρίες. Χρειάζεται σταθερό ενεργειακό σχεδιασμό, ισχυρό δημόσιο έλεγχο στις στρατηγικές ενεργειακές υποδομές και ενεργειακή επάρκεια που θα εξασφαλίζει φθηνή και προσβάσιμη ενέργεια για την κοινωνία. Γιατί η ενέργεια δεν είναι επικοινωνιακό εργαλείο. Είναι θεμέλιο της οικονομίας, της κοινωνικής συνοχής και της εθνικής ασφάλειας της χώρας».
